| 529,1
|
Frowe, daz ist sîn râche ûf mich." |
|
|
| 529,2
|
si sprach "sich twirhet sîn gerich. |
| 529,3
|
ich enwirde iu lîhte nimmer holt: |
| 529,4
|
doch enpfæht er drumbe alsolhen solt, |
| 529,5
|
ê er scheid von mîme lande, |
| 529,6
|
des er jehen mac für schande. |
| 529,7
|
sît ez der künec dort niht rach, |
| 529,8
|
alda'z der frouwen dâ geschach, |
| 529,9
|
und ez sich hât an mich gezogt, |
| 529,10
|
ich pin nu iwer bêder vogt, |
| 529,11
|
und enweiz doch wer ir bêdiu sît. |
| 529,12
|
er muoz dar umbe enpfâhen strît, |
| 529,13
|
durch die frouwen eine, |
| 529,14
|
unt durch iuch harte kleine. |
| 529,15
|
man sol unfuoge rechen |
| 529,16
|
mit slahen unt mit stechen." |
| 529,17
|
Gâwân zuo dem pfärede gienc, |
| 529,18
|
mit lîhtem sprunge erz doch gevienc. |
| 529,19
|
dâ was der knappe komen nâch,
|
| 529,20
|
ze dem diu frouwe heidensch sprach |
| 529,21
|
al daz si wider ûf enbôt. |
| 529,22
|
nu næhet och Gâwânes nôt. |
| 529,23
|
Malcrêatiur ze fuoz fuor dan. |
| 529,24
|
do gesah ouch mîn hêr Gâwân |
| 529,25
|
des junchêrren runzît: |
| 529,26
|
daz was ze kranc ûf einen strît. |
| 529,27
|
ez hete der knappe dort genomn, |
| 529,28
|
ê er von der halden wære komn, |
| 529,29
|
einem vilâne: |
| 529,30
|
do geschach ez Gâwâne |
|