| 646,1
|
Daz Gâwân von Artûse reit, |
|
|
| 646,2
|
sît hât sorge unde leit |
| 646,3
|
mit krache ûf mich geleit ir vlîz. |
| 646,4
|
mir sagete Meljanz von Lîz, |
| 646,5
|
er sæhe in sît ze Barbigœl. |
| 646,6
|
"ôwê," sprach si, "Plimizœl, |
| 646,7
|
daz dich mîn ouge ie gesach! |
| 646,8
|
waz mir doch leides dâ geschach! |
| 646,9
|
Cunnewâre de Lâlant |
| 646,10
|
wart mir nimmer mêr bekant, |
| 646,11
|
mîn süeziu werdiu gespil. |
| 646,12
|
tavelrunder wart dâ vil |
| 646,13
|
mit rede ir reht gebrochen. |
| 646,14
|
fünftehalp jâr und sehs wochen |
| 646,15
|
ist daz der werde Parzivâl |
| 646,16
|
von dem Plimizœl nâch dem grâl |
| 646,17
|
reit. dô kêrt och Gâwân |
| 646,18
|
gein Ascalûn, der werde man. |
| 646,19
|
Jeschûte und Eckubâ |
| 646,20
|
schieden sich von mir aldâ. |
| 646,21
|
grôz jâmer nâch der werden diet |
| 646,22
|
mich sît von stæten fröuden schiet." |
| 646,23
|
diu künegîn trûrens vil verjach: |
| 646,24
|
hin zem knappen si dô sprach |
| 646,25
|
"nu volge mîner lêre. |
| 646,26
|
verholne von mir kêre, |
| 646,27
|
unz sich erhebe hôch der tac, |
| 646,28
|
deiz volc ze hove wesen mac, |
| 646,29
|
rîter, sarjande |
| 646,30
|
diu grôze mahinande, |
|